snikheet

Ik twijfelde net of ik nog zou op de blog schrijven dat het snikheet is, of terug zou keren. De regen doet me beslissen om nog even te blijven (al regent het niet overdreven hard).
Het is hier dus inderdaad snikheet (warmer dan ons hartje verlangt en dus ook veel vermoeiender). Voor diegenen die ons thuis verwachten. We zullen doodop thuiskomen, dat is nu alvast een zekerheid. Onze conditie zal ook wel verbeterd zijn: elke dag een fikse wandeling... onze kuiten voelen het (al slaagden Sabine en Reidert er vandaag in om de terugweg al lopend af te leggen).
Regenen heeft het hier al in dagen niet meer gedaan (Hopelijk stopt het dan ook vooraleer het speelplein straks terug begint). Dat zorgtr er wel voor dat het de hele tijd warm blijft.
Ik las bij de reacties wat verwondering over het opsplitsen per leeftijd... Het waren er gewoon te veel, dus we moesten opslitsen. Per leeftijd... ook een mogelijkheid maar heel wat kinderen weten hun leeftijd niet en je kunt het bij velen ook echt niet schatten. Nu is de opsplitsing gemakkelijk en het werkt gemakkelijk: sporten: met de meisjes kan je makkelijker ook iets anders doen dan voetbal of basketbal, toneel, dans en circus: ze durven al zo moeilijk voor kinderen van hetzelfde geslacht, voor een gemengde groep zou het nog veel ñoeilijker zijn. Knutselen? Het is met de meisjes vooral veel rustiger. Een ander aanbod moet je niet doen. Armbandjes en kettingen maken is hier minstens even aantrekklijk voor de jongens. De jongens zijn hier trouwens beter in knutselen, touwtje springen,... Het verschil is dus soms nog minder dan bij ons.
Wat het naar school gaan betreft: hier gaan op dit moment ongeveer evenveel meisjes als jongens nar school .Vanaf het derde leerkjaar krijgen de moeders een soort kindergeld als hun kinderen naar school gaan. Dat bevordert het schoolgaan ( al gaan een aantal alleen 's morgens om als aanwezig aangeduid te worden: gemakkelijk verdiend voor de leerkrachten dus waarom zouden ze het niet toelaten). We waren op de prclamatie van de school van de zusters (ze zijn hier begonnen met een kleuterschooltje en er is al een eerste leerjaar). Meer als de helft van de kinderen (in het eerste leerjaar bvb zelfs maar 4 of 5 van de ongeveer 15), kreeg geen getuigschrift, zaarschijnlijk omdat ze niet genog naar de school gegaan zijn.
Ondertussen is er een mysterie rond de wiskunde opgelost: ze leren hier vanaf het eerste leerjaar cijferen en pas vanaf het 4de leerjaar echt hoofdrekenen. Als je ze laat cijferen, lukt het iets beter, alhoewel je moet blijven weten hoeveel 17 min 8 is, natuurlijk. Als je ze laat uit het hoofd rekenen hoeveel 100 min 99 is, tekenen ze eerst 100 streepjes (en neen, niet per 10) en dan doen ze er eentje weg. Veel telwerk, dus en weinig hoofdrekenen.

Nu ga ik jullie laten en gaan spelen en jam, ik heb pech: nu is het keihard aan het regenen (en terwijl ik dit schrijf wordt het nog veel erger.

Groetjes aan iedereen!!!